Wandelen Brunssummerheide met Shadow en Odin

Gister zijn we samen met Henk, Ine en kinderen Eva en Joshua gaan wandelen op de Brunssummerheide. Natuurlijk waren ze niet alleen gekomen, maar mochten ook Duitse/witte herderkruising Shadow en Saarloos pupje Odin mee wandelen. Zoran gedroeg zich heel anders dan bij wandelingen met Okami. Nu had hij Shadow voor het rennen en Odin voor het spelen. Maar Odin kon goed van zich af bijten en snauwde Zoran soms behoorlijk af. Zo leert hij wel dat hij rustiger aan moet doen met kleinere honden, want daar kan hij in zijn hyperactiviteit soms toch gewoon overheen rennen.
Aangekomen bij de zandvlakte, vlak bij de rode beek, kwam er opeens iemand naar ons toe om te vragen of ze Zoran mochten lenen voor een fotoshoot. Ik zag dat niet echt zo zitten en hij was ontzettend hyper, dus denk ook niet dat hij rustig had kunnen gaan zitten. En ookal is Zoran een allemansvriend, ik denk toch dat hij hysterisch zou worden als een totale vreemde hem vast zou houden en wij aan de kant zouden moeten gaan. Even later hadden ze een husky gevonden voor de fotoshoot. Schijnbaar moest het er dus wolfachtig uit zien.
Natuurlijk zijn we ook even naar de rode beek gelopen, zodat de honden even bij konden tanken en lekker konden spelen in het water. Shadow en Zoran renden gelijk het water in, maar Odin hield zijn pootjes liever droog.. in eerste instantie. Hij was schijnbaar nog nooit echt het water in gegaan, maar uiteindelijk was ook hij niet meer tegen te houden. Eerst heel voorzichtig, maar daarna rende ook hij lekker door het water.
Teruggekomen bij het beginpunt, zijn we nog even op het terras van het pannenkoekenhuis gaan zitten, want voor de baasjes werd het ook wel tijd om bij te tanken. Odin lag al lekker te slapen onder de tafel en ook Shadow was er bij gaan liggen. Zoran daarintegen bleef nog heel lang staan en rondkijken. Meneer moet altijd alles volgen, op ieder geluidje moet gereageerd worden en dat kan natuurlijk alleen als je staat of zit. Uiteindelijk is hij wel een paar keer even gaan liggen.
En nu dan tijd voor de foto's!

Zoran, Odin en Shadow 

Odin moet toch echt even kijken wat er aan de andere kant is

De Saartjes naast elkaar en Shadow helemaal vooraan 

Odin 

Zoran en Shadow gelijk het water in 

Odin kijkt wel vanaf de kant 

Of toch niet.. Zo eng is dat water helemaal niet. 

Odin 

Oeps, hier word het toch wel even wat dieper 

 Maar Odin gaat gewoon verder

 Odin en Zoran even spelen

 Shadow en Zoran strokje trekken, totdat hij knak zei

En dan nog eens de twee saartjes Odin en Zoran



Zoran 1 jaar!!

Gister, 10 maart 2012, was het dan eindelijk zo ver. Onze vent is 1 jaar oud geworden. Wat gaat de tijd toch ontzettend snel! Het pupje dat nog onder de salontafel door kroop, trots aan kwam lopen met zijn eerste vangst (onze eigen kip) en op zoek was naar zijn grenzen. Dat pupje is nu een grote hond geworden die tegenwoordig over de salontafel heen stapt, héél erg goed weet dat hij zijn tanden never nooit in een vogel mag zetten en zijn grenzen nog altijd probeert te verleggen. Sinds hij hier woont, is hij meer dan verdubbelt in hoogte en zal hij zijn gewicht wel ver vier voudigd hebben. Ondanks dat we hem soms heel graag achter het behang plakken, weet hij ons hart iedere dag weer opnieuw te stelen. We zijn nog altijd ontzettend blij met ons schoothondje en hopen nog vele jaren van zijn knuffels te kunnen genieten.

Foto's

Toch maar weer een keer de camera meegenomen tijdens het wandelen.

Moet ik nou echt gaan liggen? 

Even mijn mooie kant laten zien 

Mijn stok

Lekker verwend

Nog niet jarig en toch word Zoran al ontzettend verwend. Dat is smullen..

Wandelen Brunssummerheide

Vandaag zijn we samen met Jennifer en Okami en Yuna gaan wandelen op de Brunssummerheide. Zoran en Okami vermaakte zich prima. Ze lieten wel duidelijk zien dat ze echt volwassen beginnen te worden. Zoran had een tijdje terug een conflictje met een Friese Stabij. De Stabij begroette Zoran met een ontzettend dominante houding en daarna bleven ze maar grommend tegen elkaar opspringen. Zoran luisterde gelukkig wel nog, maar had de haren in zijn nek rechtop staan. Bij Okami nam hij deze houding ook aan, maar na een half uurtje was alles weer prima en konden ze gewoon normaal spelen. Zoran heeft ook nieuwe oorlogswonden, zoals eigenlijk altijd als we afspreken met andere Saarlozen. Een flink gat in zijn wang en een gat in zijn lip. Leren doet hij er nog niet van. Hij blijft nog altijd even druk.
Ik heb ook nog een hoop mooie foto's gemaakt, maar eerst heb ik nog iets anders te vertellen.
Toen we na een wandeling van een uur of 2,5 a 3 weer terug liepen richting parkeerplaats, kwam er een witte herder langs gerend. Een uur daarvoor hadden we die herder ook al gezien. Onze aandacht werd toen getrokken door luid geroep. Toen we keken zagen we twee witte herders een berg omhoog rennen en twee mensen die er achteraan klommen. De herders waren druk bezig met rondrennen en spelen, maar we hebben er verder niet veel aandacht aan geschonken en zijn verder gelopen. Maar toen kwam een van deze twee herder opeens langs gerend, aan de hele andere kant van de heide. We vonden het al een beetje vreemd toen hij opeens langs kwam rennen, maar toen er nergens mensen waren te bekennen hebben we hem toch wel even achterna geroepen. Marco's geroep kon de hond toch uit zijn trance krijgen en hij draaide zich om, maar rende gewoon langs ons. Toch maar achter hem aangelopen en gelukkig draaide hij zich opnieuw om. Toen hij op hij op een meter of 20 afstand was, kon ik met mijn geroep toch zijn aandacht trekken en toen hij de lekker brokjes in mijn hand zag durfde hij te komen kijken. Marco riep het terwijl ik het dacht "Kijk uit dat hij niet bijt". Het is toch een vreemde hond en je weet niet wat hij doet. Maar als je hem al naar je toe lokt, dan is er ook geen twijfel meer dat je hem pakt als je kunt. Hij had een halsband om dus we hebben daar Zoran's lijn gelijk aan vast gemaakt. Na wat doelloos rondgelopen te hebben en verschillende mensen aangesproken te hebben, zijn we naar de auto gelopen om naar een andere parkeerplaats te rijden die dichterbij de plek was waar we ze de eerste keer zagen. Toen was het wel even puzzelen. Ik heb een wildvreemde hond aan de lijn, die ik 'nooit' meer los zal laten, anders is hij weer weg. En we hebben Zoran. Jennifer stelde voor Zoran mee te nemen in de achterbak en dat ging gelukkig prima. Andere parkeerplaats was bij een manege. We kregen daar van een tiental kinderen te horen dat de mensen al vertrokken waren, naar de andere herder, want die was ook weggelopen en ergens anders gesignaleerd. De kinderen 'Oh wat een leuke hond, wat is hij lief Oh..' stelde voor dat we de hond daar zouden laten, ze hadden nog wel een lege paardenbox en dan zouden ze het de baasjes wel laten weten als ze ze zagen. Ze kwamen zelfs al aangelopen met een lijn en wilde de hond zo uit mijn handen pakken. Dit irriteerde me eerlijk gezegd toch wel een beetje. We zijn daarna dus richting de plek gelopen waar we de honden de eerste keer hadden gezien. Daar ook weer een half uur rondgelopen en toen kwamen we mensen tegen die de andere herder hadden gevonden en die was ondertussen aan de andere kant van de heide opgehaald geworden door de dierenambulance. Toen besloten we weer terug te lopen richting auto en dan ook maar te gaan bellen. Onderweg had de hond opeens geen zin meer om te lopen en een minuutje later hoorde we dan ook geroep. Toch lastig dat zijn oren zoveel beter zijn, want hij trok me echt bijna omver, ondanks de slipketting met van die haken naar binnen, die hij om had. Maar eind goed al goed. Hij was in ieder geval weer bij zijn baasje.
Als jullie dit hele lange verhaal hebben gelezen, dan zal ik jullie nu verwennen met wat mooie foto's.

Zoran en Okami

Okami, Zoran en Yuna 

Yuna en Okami 

Okami 

Okami 

Okami 

Okami 

Okami 

Zoran en Okami 

Yuna 

Okami en Zoran

Dwerggen uitslag

Na bijna drie maanden gewacht te hebben, heb ik gister maar een rondgevraagd naar een telefoonnummer om eens te kunnen vragen hoe en wat.
Er werd me verteld dat er iets mis was gegaan met de administratie en dat de test waarschijnlijk al lang was uitgevoerd. Hij zou het allemaal uit gaan zoeken en dan zou hij me vandaag terugbellen.
Vanmorgen werd ik teruggebeld met de uitslag. De papieren worden zo snel mogelijk opgestuurd.
Zoran is ook drager van het dwerggen.

Foto's

Twee fototjes van vorige week, toen er nog sneeuw lag. Ondertussen is alles weggesmolten en is het een grote blubber. Dan maar liever die sneeuw eerlijk gezegt.

Wordt Zoran volwassen?

Zoran tilde vandaag voor de eerste keer zijn poot op met het plassen. Nu dus even in de gaten houden of hij dit nu vaker gaat doen of dat het gewoon een keer was vanwege de koude sneeuw. Was wel even grappig om te zien. Toch nog gehurkt door zijn linkerpoot en daarbij zijn rechter achterpoot ongeveer 20 centimeter van de grond af getild. Het zag er erg onhandig uit, maar zelf keek hij gewoon rustig rond en deed alsof het de normaalste zaak van de wereld was.

Nieuwjaarswandeling AVLS

Vandaag was de nieuwjaarswandeling van de AVLS. We waren ruim op tijd vertrokken vanwege de sneeuw, maar alle wegen waren gelukkig goed vrij. Hierdoor waren we alleen een uur te vroeg bij de start voor de wandeling, maar na een kwartiertje nog lekker warm in de auto te hebben gezeten, kwamen de eerste mensen langzaam aangereden. Bertus is ook nog even langs gekomen om naar alle hondjes te komen kijken. Vlak na Bertus kwamen ook Leontien en Jasper, met Zoran's zusje Dusty en Jan en Wil, met Zoran's vader Skôn. Met hen, Diana met Yugi en Phlox en nog een aantal andere mensen hebben we een ronde gemaakt door het bos. Zoran was helemaal gek met zijn zusje Dusty en ze hebben de hele wandeling alleen maar gerend en gespeeld. Het was een zeer geslaagde dag en we hopen veel vaker te kunnen wandelen met een grote groep saarlozen.

Dusty en Zoran

?, ?, Dusty en Zoran

? en Dusty

Zoran met zijn sneeuwneus

Dusty en Zoran

Dusty

Nog een Zoran met een sneeuwneus

Dusty en Zoran

Dusty en Zoran, takje trekken

Dusty en Zoran

Zoran en Dusty

Dusty en Zoran

Dusty en Zoran

Wandelen Erenstein

De geplande wandelafspraak met 7 saarloosjes is door de sneeuwval en een bevroren leiding niet helemaal gelopen zoals de bedoeling was. Uiteindelijk zijn Marco en ik alleen met Zoran een ronde Erenstein gaan doen en ondanks de kou hebben we ons prima vermaakt.