Even geen regen

Nu de sneeuw weer weg is en de temperaturen wat gestegen zijn hebben we alleen nog maar regen, regen en regen. Zoran vind dat niet erg, maar de camera houd er niet zo van. Op een droog moment nu toch een keer de camera meegenomen.

Nog meer sneeuw

Vanmorgen is het al vroeg begonnen met sneeuwen en toen het licht werd, waren alle sporen van de afgelopen dagen uitgewist. Niets is mooier als die eerste voetstappen in de sneeuw en dat vind Zoran net zo.

 

 

 

"Mijn neus bevriest"

 

"Ogen dicht en genieten"

 

 

 

Dit mooie kleine winterkoninkje kwam ook even een kijkje nemen

 

Zo om zit toch beter. Met je neus/snavel in de wind

Sneeuw foto's

In totaal hebben die miniscule sneewvlokjes toch nog voor een laag van 4 centimeter gezorgd. En Zoran vind het geweldig!!

 

 

 

 

 

Wandelen Erenstein

Eigenlijk wilde we dit weekend eens helemaal niets doen. Na de kerstdrukte en maar liefst zeven verjaardagen in een maand tijd, vonden we het wel tijd voor een lui weekend.
Jennifer en Didier belde of we zin hadden om te wandelen bij Erenstein. Wandelen moet toch en Erenstein is voor ons maar de berg af rollen, dus waarom niet.

Ik heb meerdere mensen al eens horen zeggen dat ze tijdens het wandelen een andere saarloos tegen zijn gekomen, maar wij hebben dit geluk tot vandaag nog niet gehad. Toen we weer terug bij de parkeerplaats waren stonden daar een man en vrouw met ook een saarloos. Dan moet je natuurlijk toch even een praatje gaan maken. Hun saarloos is een 10 jaar oude dame, genaamd Caya.
Wat best wel grappig was, is dat de vrouw tijdens het gesprek opeens wist waar wij wonen. Ze is bevriend met onze buurvrouw en die had haar natuurlijk al verteld dat wij net zo'n hond hebben.

Okami en Zoran, lekker spelen in het water.

 

Zoran die wacht tot de stok gegooid word.

 

Zoran vond het water best koud,

maar uiteindelijk kon deze waterrat de verleiding niet meer weerstaan.

 

Okami ging ook een stokje uit het water halen.

 

Deze mooie man was niet zo blij met onze pauze aan het water.

Hij hield afstand, maar blazen kon hij goed.

 

Okami geniet even van het zonnetje

 

Zoran wilde toch even duidelijk maken wie er de baas was.

 

Yuna vond het erg leuk om samen met Zoran achter stokken aan te rennen.

 

Mooie Yuna

 

Zoran (natuurlijk met stok) en Okami even lekker rennen.

 

En dit is de mooie dame Caya.

 

En nog een foto van Caya.

 

Nog 'meer' Boerboel

Net kennis gemaakt met de grote kleine Hulk, een boerboel van 9 weekjes.
Zoran vond het nodig ieder piepje te corrigeren, dus met echt spelen wachten we nog maar een paar maanden. Maar wat een lekker puppy.

 

 

 

 

Nieuw vriendinnetje

Vanmiddag zijn Zoran en ik Marco weer op gaan halen van het werk.
Een paar dagen terug kregen we een plattegrond van Kerkrade en omgeving in de brievenbus. Ik wist dat ik ook ergens binnendoor door het bos zou moeten kunnen, maar had geen idee hoe of waar. Daarbij was die plattegrond dus wel handig. Erg spectaculair was de route echter niet. Wel fijner lopen als langs de web natuurlijk, maar het was een lange geasfalteerde weg door een jong aangeplant bos.
Bij Marco op het werk aangekomen heeft Zoran voor het eerst echt kennis gemaakt met Laika, de boerboel van de baas. Ze zal nu iets ouder als een jaar zijn en na een voorzichtige begroeting hebben ze heerlijk samen rond gerend en gestoeid.
Foto's zijn niet echt scherp, want was vergeten op sportstand te zetten.

Omdat ik haar leuk vind, accepteer ik jou

Een dik jaar geleden zijn er nieuwe mensen komen wonen op de hoek van de straat. Zoran was toen een half jaar en nog heel vrij en open. Hij wilde van iedereen een knuffel en zo ook van de man die daar nu woont.
Nu hij wat ouder is kiest hij de mensen uit die hij aardig vind. En vooral de mensen die niet op of om kijken zijn interessant. De man op de hoek werd steeds minder leuk en een paar maanden geleden was het zelfs hoesten en drie stappen achteruit als hij in de buurt kwam.
Maar toen kregen ze een puppy. Een Oud Duitse Herder teefje en dat kleine pluizenbolletje is toch wel heel erg leuk. Eerst was Zoran nog heel terughoudend omdat hij haar baas nog altijd niet vertrouwde, maar ondertussen durft hij wel weer een aai te halen, als zij er ook bij is.
Net was het kleine meisje er niet bij en dan moet Zoran ook weer helemaal niets meer van haar baas weten. Als hij er wat te eten bij haalt, dan durft hij dat wel aan te pakken na wat aanmoediging van mij, maar hij staat wel klaar om weer weg te springen.

Foto's

Vanmiddag een paar mooie foto's gemaakt van Zoran op het veld.
Ben echt blij met mijn nieuwe camera!