Zoran en Leyla
vrijdag 11 november 2011
Zoran's meetlat
Zoran is vandaag 14 weken oud geworden en is weer maar een klein beetje gegroeid. Net als vorige week, 1,5 cm wat hem dus nu 48 cm groot maakt. Wel lijkt zijn kont hoger en dikker te worden en ook zijn borst breder.
Zoran al weer 14 weken
Mijn ouders zijn weer terug van vakantie dus dat betekende dat ik hun camera kon lenen. Die ben ik dus net gaan halen en ik heb gelijk wat nieuwe foto's gemaakt.
"Ben ik niet mooi?"
"En nu dan?"
"Okxe9, nu serieus."
"Ben ik niet mooi?"
"En nu dan?"
"Okxe9, nu serieus."
Bye Bye Camera
Gistermiddag hebben we de camera weg gebracht en het kan twee tot drie weken duren voor die gemaakt is of dat we te horen krijgen dat hij gewoon niet meer te repareren is. Mijn ouders zijn tot dinsdag op vakantie, maar ik hem al kunnen regelen dat we daarna hun camera mogen lenen. Dus vanaf volgende week woensdag kunnen we dus toch weer foto's maken.
Zoran's meetlat
In de hoogte is Zoran nu nog minder gegroeid. Deze week van 45,0 cm naar 46,5 cm. We hebben nu meer het gevoel dat de achterkant begint te groeien. Zijn achterpoten zijn langer geworden, maar ook zijn kont lijkt een heel stuk dikker.
Bye Bye Camera
Gisteravond heeft onze camera het begeven. De lens wil negen van de tien keer niet open gaan, en die keer dat hij het wel doet, gaat het zo stroef dat er gelijk een foutmelding komt. Het ding is ondertussen wel al 3 jaar oud, maar we hebben extra garantie afgesloten en die is nog altijd geldig. Als ze bij de winkel besluiten de camera op te sturen voor reparatie, dan zitten we dus waarschijnlijk een redelijke tijd zonder. Er zullen dus helaas eventjes geen foto's komen.
Zoran wilt een kussen
Als we in de auto gaan met Zoran, zit hij op een handdoek. Deze handdoek nemen wij naderhand weer mee naar binnen en daar mag hij dan mee doen wat hij wilt.
Zoran heeft zijn eigen kleed in de woonkamer en als hij daarop slaapt, dan ligt hij gewoon normaal, midden op het kleed. Als we deze handdoek plat neerleggen, zoals het kleed, dan pakt meneer hem weer op en maakt er een hoop van. En dan pas kan hij lekker gaan liggen en slapen, met zijn hoofd op de hoop handdoek. Deze manier van slapen heeft hij een paar dagen geleden ontdekt en als hij 's avonds in de woonkamer gaat slapen, voordat wij naar bed gaan, dan gaat hij dus zo liggen. Schijnbaar vindt hij het niet eerlijk dat wij allemaal zo'n lekker zacht kussen onder ons hoofd hebben en dat hij maar lekker met zijn hoofd op die harde grond moet liggen.
Zoran heeft zijn eigen kleed in de woonkamer en als hij daarop slaapt, dan ligt hij gewoon normaal, midden op het kleed. Als we deze handdoek plat neerleggen, zoals het kleed, dan pakt meneer hem weer op en maakt er een hoop van. En dan pas kan hij lekker gaan liggen en slapen, met zijn hoofd op de hoop handdoek. Deze manier van slapen heeft hij een paar dagen geleden ontdekt en als hij 's avonds in de woonkamer gaat slapen, voordat wij naar bed gaan, dan gaat hij dus zo liggen. Schijnbaar vindt hij het niet eerlijk dat wij allemaal zo'n lekker zacht kussen onder ons hoofd hebben en dat hij maar lekker met zijn hoofd op die harde grond moet liggen.
Zoran naar de dierenarts
Vandaag moest Zoran weer naar de dierenarts. Dit keer hadden we eigen snoepjes meegenomen als beloning, want van de snoepjes die hij van de dierenarts had gekregen heeft hij toch lekkere winden gelaten. Die roken niet bepaald naar rozen! Bij de dierenarts was alles super. Meneer was te gefixeerd op de snoepjes om ook maar iets van de spuitjes te voelen.
In de wachtkamer zaten ook mensen met een Hollandse herder van 11 weken. Een reutje, maar half zo groot als Zoran en een veel kalmer karakter. Hij bleef redelijk rustig toen Zoran binnen kwam en was ook veel rustiger in het spelen. Zoran springt er alleen maar bovenop en slaat met zijn poten, wat soms toch wel erg vervelend is.
In ieder geval; het ging dus allemaal goed bij de dierenarts en Zoran mocht ook nog op de weegschaal. Nouja, hij ging er zelf op staan toen hij naar de waterbak liep, dus op de weg terug heb ik hem even laten zitten op de weegschaal. Door zijn kwispelende staart bleven de getallen maar heen en weer springen, maar toen hij eindelijk rustig was, bleef de weegschaal staan op 13,
In de wachtkamer zaten ook mensen met een Hollandse herder van 11 weken. Een reutje, maar half zo groot als Zoran en een veel kalmer karakter. Hij bleef redelijk rustig toen Zoran binnen kwam en was ook veel rustiger in het spelen. Zoran springt er alleen maar bovenop en slaat met zijn poten, wat soms toch wel erg vervelend is.
In ieder geval; het ging dus allemaal goed bij de dierenarts en Zoran mocht ook nog op de weegschaal. Nouja, hij ging er zelf op staan toen hij naar de waterbak liep, dus op de weg terug heb ik hem even laten zitten op de weegschaal. Door zijn kwispelende staart bleven de getallen maar heen en weer springen, maar toen hij eindelijk rustig was, bleef de weegschaal staan op 13,
Zoran wandelen op de hei
Zaterdag zijn we met Zoran naar de brunssumerheide geweest. In de auto vond hij zoals gebruikelijk niet leuk, maar het gaat toch al wel iets beter de laatste tijd. Hij heeft zijn oren tegenwoordig toch meer naar voren staan. Voorheen was dat altijd naar de zijkant en je zag echt dat hij het doodseng vond. Het kwijlen is alleen nog niet minder geworden. Zodra de moter van de auto aangaat, begint het te druppelen en al snel wordt het een waterval.
Op de hei was alles al snel weer vergeten. We hebben een kwartiertje gelopen en toen zijn we lekker op een bankje gaan zitten en hebben genoten van het lekkere weer. Het bankje staat op een kruising van twee wandelroutes en een pad waarover ruiters met paarden komen. De eerste paarden die langs kwamen, kwamen op een behoorlijk tempo aan, maar ze hielden gelijk in toen ze zagen dat we een hond bij hadden en lieten de paarden heel rustig langs lopen. Het was voor het eerst in vijf weken dat Zoran weer een paard zag en eigenlijk zoals met alle dieren, wilde hij alleen maar spelen. Zelfs met zo'n enorm paard. Ook wanneer er mensen met honden langskwamen, wilde Zoran gelijk spelen. Op een gegeven moment kwamen er een stel joggers en dat vond hij toch minder. Toen hij hen aan zag komen, kwam hij naar ons toe (hij had een vijf meter lijn aan zijn halsband) en kwam naast ons zitten. Natuurlijk beloonde we hem uitbundig, want we willen uiteindelijk dat hij leert bij ons te komen zodra hij iets ziet of hoort aankomen. Zodra wij iets of iemand aan zien komen, roepen we hem ook bij ons, zodat de ander ons rustig en zonder problemen kan passeren. Tijdens onze pauze was Zoran de hele tijd heel druk met alles onderzoeken. Na een half uurtje zijn we weer verder gelopen en na ongeveer 20 minuten waren we weer bij de auto. Zoran heeft thuis de hele dag geslapen. Wat een rust.
"Kijk wat ik gevonden heb."
Marco haalde met zijn handen gewoon wat zand weg op een willekeurige plaats en Zoran besloot te helpen. Marco was ondertussen weer op de bank gaan zitten, maar Zoran bleef graven. Na een tijdje ging hij weer spelen met zijn enorme dennenappel, maar hij bleef toch telkens weer even terug komen naar de kuil en begon dan weer heel even voorzichtig te graven.
??"Baasje zei dat ik hier moest graven."
Op de hei was alles al snel weer vergeten. We hebben een kwartiertje gelopen en toen zijn we lekker op een bankje gaan zitten en hebben genoten van het lekkere weer. Het bankje staat op een kruising van twee wandelroutes en een pad waarover ruiters met paarden komen. De eerste paarden die langs kwamen, kwamen op een behoorlijk tempo aan, maar ze hielden gelijk in toen ze zagen dat we een hond bij hadden en lieten de paarden heel rustig langs lopen. Het was voor het eerst in vijf weken dat Zoran weer een paard zag en eigenlijk zoals met alle dieren, wilde hij alleen maar spelen. Zelfs met zo'n enorm paard. Ook wanneer er mensen met honden langskwamen, wilde Zoran gelijk spelen. Op een gegeven moment kwamen er een stel joggers en dat vond hij toch minder. Toen hij hen aan zag komen, kwam hij naar ons toe (hij had een vijf meter lijn aan zijn halsband) en kwam naast ons zitten. Natuurlijk beloonde we hem uitbundig, want we willen uiteindelijk dat hij leert bij ons te komen zodra hij iets ziet of hoort aankomen. Zodra wij iets of iemand aan zien komen, roepen we hem ook bij ons, zodat de ander ons rustig en zonder problemen kan passeren. Tijdens onze pauze was Zoran de hele tijd heel druk met alles onderzoeken. Na een half uurtje zijn we weer verder gelopen en na ongeveer 20 minuten waren we weer bij de auto. Zoran heeft thuis de hele dag geslapen. Wat een rust.
"Kijk wat ik gevonden heb."
Marco haalde met zijn handen gewoon wat zand weg op een willekeurige plaats en Zoran besloot te helpen. Marco was ondertussen weer op de bank gaan zitten, maar Zoran bleef graven. Na een tijdje ging hij weer spelen met zijn enorme dennenappel, maar hij bleef toch telkens weer even terug komen naar de kuil en begon dan weer heel even voorzichtig te graven.
??"Baasje zei dat ik hier moest graven."
Zoran neemt een modderbad
Gister kwam Zoran als een gek naar binnen gestormd en doordat Marco zei; "Wat heb jij nou weer gedaan?" was ik net op tijd met voorkomen dat meneer bovenop me sprong. Marco had net de planten buiten water gegeven en schijnbaar vond Zoran het leuk om te gaan graven in die natte aarde.
Zoran's meetlat
Deze week is Zoran in vergelijking met voorgaande weken, maar heel weinig gegroeid. Hij is slechts twee centimeter gegroeid, van 43 centimeter naar 45 centimeter.
Abonneren op:
Posts (Atom)